Een vraag die met enige regelmaat gesteld wordt, is er eentje doorspekt met een portie ongeloof: “maar MIS je het autorijden dan niet?”
Laat ons eerlijk zijn, het is voor menig voetganger, fietser en weggebruiker tout court een zegen dat ik van de weg af ben. En toen ik vorig weekend op nachtelijke uren nog eens over de E19 mocht scheuren, was het enige pluspuntje dat ik kon bedenken aan autorijden, het feit dat je – zeker om 4 uur ’s morgens – luidkeels mee kan brullen met de radio. Maar hoe vaak rij je om 4 uur ’s morgens op de E19? Uhu… ik alvast heel erg zelden.
Nee, nee… met mijn metrocard en mijn twee benen, kom ik al een heel eind hier. Want hiervan…
Wordt je bijzonder gestresseerd. Er was geen kruispunt deze namiddag waar je niet losjes over kon steken wegens stilstaand verkeer. De stad bruiste van claxongeschal en vanuit neergedraaide autoraampjes stegen menig ‘MOVE ASSSHOLE!!” en “FUCK YOU MOTHERFUCKER!” op. En dat overstemde meteen mijn zangstonde, dat vandaag een replay was van Abba’s Waterloo… om maar ineens volledig te zijn.
PS: Le pomme…
PPS: Morgen is het de Puertoricaanse nationale feestdag, en dat ga ik hier geweten hebben. Sinds gisteren klinkt de batchata hier luider dan anders, en sieren vlag en wimpel de ramen en de wagens… en weet ik ook ineens waar al dat Spaans in mijn buurt vandaan komt.
PPPS:
